fbpx

Przyczynienie

Kodeks Cywilny nie definiuje wprost instytucji przyczynienia, a jest ona jedynie opisana w art. 362 KC „Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron.”, jednakże praktyka orzecznicza sądów powszechnych na potrzeby judykatury wykształciła swoją definicje przyczynienia.

Za przyczynienie się, należy uznać takie zachowanie poszkodowanego, które pozostaje w związku przyczynowym ze szkodą oraz jest obiektywnie nieprawidłowe. Może to być więc działanie, ale również zaniechanie tj. nie podjęcie odpowiedniego działania, które miało wpływ na powstałą szkodę. Przyczynienie się poszkodowanego może polegać na przyczynieniu się do powstania – zaistnienia szkody oraz przyczynieniu się do zwiększenia rozmiarów już powstałej szkody. Definicja ta wskazuje więc bardzo ogólnie na sytuacje przyczynienia się poszkodowanego.

Przyczynienie określa się w procentach, co w praktyce polega na tym, iż wszystkie wypłacane poszkodowanemu świadczenia (np. odszkodowanie, zadośćuczynienie, renty, zwrot wszelkich kosztów) zostaną pomniejszone o ten właśnie, określony procent. Ten sposób określania stopnia przyczynienia poszkodowanego budzi spory w judykaturze, jednak aktualnie jest to najbardziej powszechny i najczęściej stosowany przez sądy i zakłady ubezpieczeń sposób określania zarówno stopnia przyczynienia jak i należnej wysokości obniżonego odszkodowania. Wydaje się być to najbardziej obiektywny sposób określania stopnia przyczynienia.

Działania poszkodowanego, które mogą być uznane za przyczynie nie zostały wymienione w sposób enumeratywny i stanowią otwarty katalog, zaś za najbardziej powszechne uznać można takie zachowania jak:

  • jazda z kierowcą pod wpływem alkoholu,
  • niezapięcie pasów bezpieczeństwa,
  • jazda z nadmierną prędkością,
  • przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu,
  • brak opon zimowych w okresie zimowym,
  • niezachowanie wymaganych środków bezpieczeństwa,
  • niezastosowanie wymaganych zabezpieczeń

Powyższe stanowią jedynie przykłady zachowań osób poszkodowanych, które mogą zostać uznane za przyczynienie się do powstania szkody. Wyliczenie stopnia przyczynienia zawsze należy do sądu orzekającego w sprawie, jednakże można wskazać przyjęte przez sądy zależności i tak nie zapięcie pasów bezpieczeństwa to 30% przyczynienia zaś jazda z pijanym kierowcą to nawet 90% przyczynienia się.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości zachęcamy do kontaktu, chętnie udzielmy wszelkich porad.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn